창가에 불어오는
ชัง-กา-เอ พู-รอ-โอ-นึน
가을바람은 텅 빈 마음을 스쳐 가는데
คา-อึล-บา-รา-มึน ทอง พิน มา-อือ-มึล ซือ-ชยอ คา-นึน-เด
차가워진
벽에 기대어
ชา-กา-วอ-จิน พยอ-เก คี-แด-ออ
멀리 밝아오는 새벽하늘 바라보아요
มอล-รี พัล-กา-โอ-นึน แซ-บยอ-คา-นึล พา-รา-โบ-อา-โย
보고 싶지만 가까이 갈 수 없어
โพ-โก ชิบ-จี-มัน คา-กา-อี คัล ซู ออบ-ซอ
이젠 그대 곁을 떠나가야 해
อี-เจน คือ-แด คยอ-ทึล ตอ-นา-กา-ยา แฮ
외로웠었던 나의 메마른 그 두 눈에
เว-โร-ออ-ซอ-ตอน นา-เอ เม-มา-รึน คือ ทู นู-เน
크고 따뜻한 사랑을 주었던
คือ-โก ตา-ตึด-ทัน ซา-รา-งึล ชู-ออ-ตอน
